Zoals vermeld zijn de bewoners en gebruikers van de Pretoriusstraat 28 gedagvaard voor ontruiming op de 28 juni 2007. Tegelijkertijd hebben de heren Segaar, Klomp en Van de Laar ook een aanbod ter minnelijke schikking gedaan: ze zouden de uitkomst van BIBOB onderzoek en bezwaar tegen de bouwvergunning willen afwachten, als de kraakgroep bereid is om te vertrekken als deze procedures niets opleveren.

Uiteraard zijn bezwaar en BIBOB voor de kraakgroep niet de kern van het verhaal, maar het instrumenten in een bredere context: met name zijn wij ervan overtuigt dat de bouwvergunning niet bedoelt is om te bouwenen, maar om te ontruimen en is de BIBOB aanpak noodzakkelijk om te voorkomen dat de speculatieve opzet van het netwerk dat ons pand sinds 10 jaar in de (financieele) greep houdt, niet slaagt.

Wat de kern van het probleem en een mogelijk oplossing is hebben wij in ons aantwoord (hieronder) uiteingezet

TAV Leon Segaar cs

Geachte heren,

Hierbij onze reactie op uw voorstel tot minnelijke schikking, aan ons en onze advocate verstuurd op 19 juni 2007. In deze reactie belichten wij zou goed mogelijk zowel het probleem als een voor beide partijen aanvaardbare oplossing.

Wij willen graag dat u beseft waaraan u begonnen bent, toen u, onder welke omstandigheden dan ook, heeft besloten ons woonhuis en sociaal centrum met de bijbehorende financieele geschiedenis en zes jaren na dato van de kraak aan te kopen. Naast alle aantijgingen van opzet binnen een zakelijk netwerk met al dan niet ondeugdelijke bedoelingen, heeft u een pand aangekocht met de duidelijke intentie de huidige bewoners dakloos te maken om er zelf een arbeidsloos inkomen aan over te houden. Zelfs als het pand onbewoond zou zijn geweest, zou dat betekenen dat u besloten heeft om met het eigendom van een broodnodig goed in een schaarse markt overtrokken winsten te maken zonder met de behoeften van diegenen rekening te houden, die geen 200.000 euro voor een koopwoning kunnen neertellen. Deze groep vormt binnen de meer dan 100.000 woningzoekenden in Amsterdam een ruime meerderheid. Wij houden u uiteraard niet verantwoordelijk voor de tekortkomingen in het woningbeleid, maar wel voor de kille poging om de door deze tekortkomingen onstane schaarste ten gunste van uw eigen financieële belang te benutten.

Voor zover wij konden vaststellen, is de geschiedenis van het pand aan de Pretoriusstraat 28 u welbekend, zeker via de heer Pepijn Koch, met wie u de laatste jaren vaker in vastgoed heeft geparticipeerd. Hij stond immers al in 1996 aan de zijde van Joseph Cyrus McCarthy en diens toenmalige boekhouder Jan van den Elshout (ook een van uw zakenpartners) toen McCarthy het pand had aangekocht. McCarthy heeft er in de eerste jaren alles aan gedaan om de zittende huurders hun woning uit te werken om zo de waarde van het pand te verhogen. Toen wij in 2001 onze intrek hebben genomen in het pand, was deze opzet al geslaagd en waren de woningen met succes aan de sociale voorraad onttrokken. Behalve het feit dat dit onze persoonlijke woningnood heeft verholpen, moet deze kraakactie vooral als een directe verzetsdaad tegen juist McCarthy's opzet begrepen worden. Ten overvloede wijzen wij dan ook op het feit, dat uw huidige opzet niet wezenlijk anders is dan van uw voorganger, en onze motivatie is daarom ook onveranderd.

De immense stijging van de financieële waarde van het pand door de jaren heen, onafhankelijk van het gebruik of de feitelijke staat, kan u niet zijn ontgaan. Immers probeert u zelf met juist deze financieële waardestijging een in onze ogen niet te rechtvaardigen winst binnen te slepen. Dat zulk een waardestijging de consequentie is van een falend overheidsbeleid en van de daden van vermogende instellingen en particulieren, die over de rug van velen heen, van de ontstane nood profiteren, hebben we hierboven al uiteengezet. Nog kwalijker wordt de zaak als er bovendien vermogen uit criminele bronnen de woningmarkt instroomt. Dat soort vermogen wordt, zoals in het geval van Pretoriusstraat 28, namelijk niet geïnvesteerd, en op die manier voor woningproductie of -verbetering gebruikt, maar door middel van herhaalde verkopen en hypotheken binnengesluisd, en als puur financieële en vooral schijnbaar legale waardestijging weggeboekt. Zo een constructie is pas geslaagd als de eindgebruikers de rekening betalen. Deze eindgebruikers zijn in een dergelijk geval vrijwel zeker een niet zo vermogende particulier, die een overtrokken hoog bedrag voor een koopwoning zal moeten betalen, en een nog veel minder vermogende potentieële huurder, voor wie de wachtlijst alweer een plekje langer is geworden. Wat betreft Pretoriusstraat 28, zijn wij er vooralsnog van overtuigd dat het waardeverschil tussen de 86.500 euro in 1996 en de 700.000 euro, die Leon Segaar aan de rest van u als hypotheek verstrekt heeft, alleen door instroom van crimineel vermogen te verklaren is.

Waarom de BIBOB-aanpak past binnen dit verhaal..

Zelfs de overheid erkent de problematiek van instroom van zwart geld en de funeste maatschappelijke uitwerking daarvan. Het recht van de overheid om een bouwvergunning in te trekken volgens de wet BIBOB, zoals in het geval van de Pretoriusstraat 28 al eens is geschied, is een instrument om juist het slagen van hierboven beschreven constructies te voorkomen. Wat Pretoriusstraat 28 betreft zijn wij, zoals gezegd, er vooralsnog van overtuigd, dat de huidige financieële waarde op ingestroomd crimineel vermogen berust en dat de overheid de plicht heeft om de aan u verleende bouwvergunning weer in te trekken om te voorkomen dat de uiteindelijke gebruikers de rekening zullen moeten betalen. Zoals bekend heeft de gemeente Amsterdam, namelijk het stadsdeel Oost-Watergraafsmeer, het landelijke bureau BIBOB om advies gevraagd. Voor u, net als voor de overheid, en voor ons als huisvestingsactivisten, is de inhoud van zulk een advies in de hele context uiteraard van belang. Wij waren dan ook verbaasd, dat u ter zitting van de bezwaarschriftencommissie op 3 maart jongstleden het naar uw eigen zeggen 'positieve' advies van het Amsterdamse bureau BIBOB niet aan ons wilde laten zien. Het afwachten van het advies van het landelijke bureau BIBOB, het aan ons beschikbaar stellen van de inhoud ervan, en het afwachten van het onheroepelijke besluit van het stadsdeel dat uit dit advies voort zal vloeien, lijkt ons een noodzakelijke voorwaarde om met u te onderhandelen over een voor alle direct en indirect betrokkenen aanvaardbare schikking.

... en een oplossing waarbij BIBOB niet meer relevant is.

Zoals wij hierboven uiteengezet hebben, is het echte probleem niet alleen de oorsprong van het in de woningmarkt ingebrachte vermogen, maar vooral het gebruik ervan en diens uitwerking. Toen het pand in 1996 door uw bekenden is aangekocht, was het in zijn geheel permanent en legaal verhuurd. Ongeacht de financieële aspecten ervan, beschouwen wij een dergelijke gebruik als de enige invulling die recht doet aan de echte waarde van het pand. Door het pand 6 keer binnen eigen kring te verkopen, met de aankoop door uzelf als een vooralsnog laatste zet, is het, ondanks ons verzet, gelukt een absurde financieële waardestijging te bewerkstelligen die in geen verhouding staat tot de gebruikswaarde van het pand zelf.

De enige oplossing, die volgens onze zienswijze bevredigend is en die een bonafide oplossing voor het pand aan de Pretoriusstraat 28 biedt, is permanente sociale verhuur volgens het puntenstelsel van de Woningwet, dat wil zeggen, met een huur onder de zogeheten vrije markt grens. Zo een oplossing garandeert dat het maatschappelijke vermogen, dat in de gebruikswaarde van het pand zit, uiteindelijk aan mensen uit die groep ten goede komt aan wie hetzelfde vermogen oorspronkelijk is onttrokken. Zo een oplossing zou uiteindelijk de BIBOB-toets vanuit ons oogpunt overbodig maken, net als alle verzet tegen de uitvoering van een bij zo een oplossing behorend bouwplan. Volgens onze berekeningen op basis van de door u betaalde koopsom en de bouwkosten, die u in onderhavige bouwaanvraag aangeeft, stelt deze oplossing u zelfs in staat uw vermogen maatschappelijk zinvol en duurzaam te investeren zonder echt renteverlies te lijden. Uiteraard willen wij deze berekening aan u voorleggen indien u dit wenst.

Ondanks het feit dat wij behalve actievoerders ook woningzoekenden, en daarmee gegadigden voor de beoogde sociale huurwoningen zijn, is het voor ons niet het belangrijkste om zelf in de woningen te blijven wonen. Als er een opeisbare garantie is, dat er inderdaad sociale huurwoningen komen aan de Pretoriusstraat 28, zijn wij niet alleen bereid om vrijwillig te vertrekken, maar ook om tijd en energie in het slagen van een dergelijk plan te investeren. Dit geldt des te meer, indien u bereid bent de op deze wijze te realiseren woningen aan de huidige bewoners te verhuren.

Wij hopen dat u ons standpunt begrijpt en samen met ons aan de voorgestelde oplossing wilt werken,

Hoogachtend,

Bewoners en gebruikers
Pretoriusstraat 28